Waarom kun je emotioneler zijn in het derde trimester?

Tijdens je zwangerschap verandert je hormoonhuishouding enorm. Hormonen zoals oestrogeen en progesteron kunnen invloed hebben op je stemming. Ook vermoeidheid, slechter slapen en de naderende bevalling kunnen ervoor zorgen dat je emotioneler reageert.

De ene dag kijk je vol vertrouwen uit naar de komst van je kindje. De volgende dag voel je je onzeker, gespannen of verdrietig.
Dat is niet vreemd! Iedere zwangerschap is anders.

Maar normaliseren betekent niet dat je je gevoelens moet wegstoppen of dat je er niets mee kunt doen.

Je kindje wordt geboren, maar jij ook als moeder

Waar veel aanstaande moeders niet bij stilstaan, is dat je niet alleen lichamelijk verandert. Je bereidt je ook emotioneel voor op een compleet nieuwe rol: het moederschap.

Misschien vraag je je af of je het allemaal wel aankunt? Of je straks begrijpt wat je kindje nodig heeft?
Of je wel een goede moeder zult zijn?

Al die vragen kunnen behoorlijk wat onzekerheid en spanning oproepen.

Mijn eigen ontdekking: alles willen weten, maar vergeten te voelen

Toen ik moeder werd, wilde ik het ontzettend graag goed doen. Met mijn ervaring als jeugdverpleegkundige had ik al veel kennis. Toch bleef ik zoeken naar antwoorden.

Ik las boeken, zocht informatie en probeerde alles te begrijpen. Ik zat vooral in mijn hoofd en zocht bevestiging in de buitenwereld.

Tot ik ontdekte dat ik iets heel belangrijks vergat.

Wat voelde ik zelf? Wat had ik nodig? En wat klopte voor mij en mijn kindje?

Vaak voelde ik zelf al heel goed aan wat mijn dochter nodig had. Maar door alle informatie en adviezen raakte ik steeds verder verwijderd van mijn eigen gevoel.

Pas toen ik leerde vertragen, mijn gevoelens serieus te nemen en meer rust te vinden in mezelf, merkte ik hoeveel verschil dat maakte in mijn moederschap.

Je hoeft niet alles op te lossen om er voor je kindje te zijn

Wat ik ook ontdekte, is dat we als moeder vaak geneigd zijn om ongemak, verdriet of frustratie zo snel mogelijk weg te willen nemen.

Terwijl emoties niet altijd opgelost hoeven te worden.

Soms is het juist enorm waardevol om stil te staan bij wat je voelt, het te erkennen en er woorden aan te geven.

‘Ik vind dit spannend.’

‘Ik had zo gehoopt dat het anders zou gaan.’

‘Ik voel me verdrietig omdat dit niet is wat ik had verwacht.’

Ook tijdens je zwangerschap, bevalling of na de geboorte kunnen dingen anders lopen dan je had gehoopt. Door ruimte te geven aan de gevoelens die dat oproept, in plaats van ze weg te drukken, kun je jezelf helpen om deze ervaringen te verwerken.

En het mooie is: wat jij leert over omgaan met emoties, kun je ook aan je kindje meegeven.

Wanneer je baby huilt of ongemak ervaart, hoef je niet altijd te blijven zoeken naar een oplossing. Natuurlijk kijk je wat je kindje nodig heeft en of je iets kunt doen om het ongemak te verlichten. Maar soms kun je het verdriet of de frustratie niet wegnemen.

Dan kan jouw rustige, liefdevolle aanwezigheid al ontzettend waardevol zijn.

Door gevoelens te erkennen, nabij te blijven en later ook woorden te geven aan wat je kindje ervaart, help je je kind stap voor stap ontdekken:

💛 Mijn gevoelens mogen er zijn.

🌱 Ik hoef het niet alleen te doen.

🧭 Ik kan leren omgaan met wat ik voel.

En is dat niet een van de mooiste dingen die we onze kinderen kunnen meegeven?

Wat ik bij andere moeders zag

Ook in mijn werk als jeugdverpleegkundige zag ik hoe waardevol het kon zijn wanneer moeders al tijdens de zwangerschap aandacht besteedden aan hun eigen gevoelens en behoeften.

Het viel me op dat moeders die zichzelf beter leerden begrijpen, vaak meer vertrouwen kregen in hun eigen keuzes en makkelijker konden aansluiten bij de behoeften van hun kindje.

Want de onrust van je kindje kan ook iets in jou raken, soms zonder dat je het zelf doorhebt. Zo beïnvloeden jullie elkaar voortdurend.

En juist daarom is goed voor jezelf zorgen óók zorgen voor je kindje.

Daar kun je tijdens je zwangerschap al mee beginnen!

Hoe fijn zou het zijn om straks met meer rust en vertrouwen moeder te zijn? 💛

Dat je niet voortdurend hoeft te twijfelen of je het wel goed doet. Dat je leert herkennen wat jij nodig hebt om rustig te blijven, ook wanneer je kindje huilt of het anders loopt dan verwacht.

En dat je steeds meer durft te vertrouwen op je eigen gevoel en beter kunt aansluiten bij wat je kindje nodig heeft.

Zonder jezelf daarbij te vergeten.

Daarom ontwikkelde ik vanuit mijn vijftien jaar ervaring als jeugdverpleegkundige én mijn eigen moederschap de gratis Reisgids: